Blogia

marcosbico

a favor da familia?

O que me faltaba por ver. Xente manifestándose en contra dos dereitos doutra xente. O lema: pola familia (vale), por un pai e unha nai (bueeenooo) e pola liberdade! Esto xa non!pola liberdade de quen?o que vai facer a nova lei é que haxa un colectivo con mais dereitos, pero sin menguar un ápice os dereitos dos homófobos, nin os privilexios da igrexa!Non o podo entender.
Oín frases como: que fale a maioría de España, pos que fale!!pero acaso a maioría non está no parlamento?ademais, creedes que sería xusto que por haber unha maioría de blancos lle quitáromos dereitos ós negros?
Deus creou un home e unha muller. Si...xa...pero tamén os creou blancos, os negros non se poden casar con blancos?e tamén creou só dous, se seguimos ó pe da letra a biblia, o incesto non sería pecado, porque non vexo outra forma que puideran perpetuar a especie sen que follaran entre irmans.
O dereito dun rapaz de ter un pai e unha nai. Prohibamos tamén as nais solteiras, e aqueles fillos que pasan mais tempo coa asistenta que cos seus pais, quitémoslle os fillos. Non é mais importante o dereito dun rapaz de ter unha familia?Eu creo que sí. O importante nunha familia é que haxa amor, respeto por cada membro da mesma.
E despois, según eles tratábase dunha manifestación apolítica, e na primeira frase xa se menciona o intento do governo de minar os dereitos da familia. Cada vez que penso niso dos dereitos da familia hínchaseme unha vena. Acaso os homosexuales non son familia?non son persoas?claro, según esta xente serán aberracións da natureza. incrible. E despois sae Acebes decindo que o governo non pode obviar ós manifestantes, pos claro que non!!non como fixéchedes vos antes!
E a igrexa qué?Se se adicarán a facer o ben polos demais e non a crear crispación e a conseguir que cada vez a xente os odie máis e os respete menos.
E deixo de escribir porque este tema ponme dos nervios...

"El cuenta cuentos", Nach

Miré alrededor como si fuera un náufrago
me senté a descansar como si fuera un pájaro
encendí mi cigarro como si fuera el único
y así me sentí libre como si fuera verano
hablé conmigo mismo como si fuera un sueño
abracé a mi familia como si fuera el último
cerré fuerte mis ojos como si fuera un rey
y seguí mi camino como si fuera un vagabundo.

Mi corazón sigue en ayuno en un constante Ramadán
es el tam.tam del tambor de hechicero de clan
es otro texto escrito, otro grito, otra erupción del volcán,
y mis palabras donde irán?esas gentes donde irán?
entre trajes y corbatas lujos de plata y cristal
abrazando sus maletas con instinto maternal,
aquí no hay final feliz, fundido en negro ni aplausos,
gesto serio, oído atento es el efecto que os causo
Dobleache, mi fetiche, mientras me achucha la noche,
escuche señora, no me reproche, no soy ni un yuppie nin un dundee
mas bien un yonkee de tranqui, así que pilla tu Brandy
fúmate y escápate, huye, junto al honesto cuenta cuentos de la rue,
deja que el verso actúe, penetre y te tatúe,
lo que detesto, lo pongo de manifiesto,
entre hermanos, sueños y partidos de baloncesto crecí
y veinte años non son nada dice el tango
por eso en mi pecho ya no hay ni medallas ni rangos
así, joven, listo y con egergía, buscando mi lugar como en teléfono en la guía
y que daría por ser rico?y si yo fuera rico que daría?
por quien mataría?y por quien moriría?
son mis promesas cumplidas en días de buscavidas
rap sin fanfarronerías, que creías?
lo fácil sería hablar de mí, mi ego, etc.etc.
lo difícil es poner el mundo en letra
rimar al tempo, burlar al tiempo, esculpirle al Rap un templo,
es hacer del verso espada por ejemplo,
y asi hadicap tras handicap, shock tras shock
deambulando en mis recuerdos, mi añorada belle epoque
y tu,caminas con el mundo a tus pies o a tus espaldas?
te pierden los coches, las drogas, las faldas?
yo conozco los secretos que te guardas bajo llave,
y es que tuve dos maestros, Sr Libro y Sr Calle
el cuenta cuentos...

Miré alrededor como si fuera un pájaro
me senté a descansar como si fuera verano
encendí mi cigarro como si fuera un vagabundo
y así me sentí libre como si fuera un naufrago
hablé conmigo mismo como si fuera el único
abracé a mi familia como si fuera un rey
cerré fuerte mis ojos como si fuera un sueño
y seguí mi camino como si fuera el último

Traigo la esencia de aquel que siempre responde,
consiste en desvelar donde se besa el cielo y el mar
desvelar donde la oscura verdad se esconde
ponte a mi lado, vamos en busca de El dorado,
ir a dónde?mirar donde?si mis cartas me confunden
y mi gran amor hip hop a ves no me corresponde
es la era en la que vivo, de ferias y tiovivos,
donde todo es atractivo, interactivo y adictivo
difícil situación si tanta tentación se afronta
papá en el bar volvió a jugar, mamá frente a la caja tonta
y la familia se desmonta como un tente,
mientras los hijos con mala gente charlan en el parque enfrente,
transformación del buen chico en delicuente,
broncas y riñas, lees entre las líneas de mis líneas siempre?
manifeisto para unos pocos
en el país de los clones me miraron como a un loco
sé que soy minoría entre una minoría,
escribiendo mis memorias bajo el sol de mediodía
me aburren vuestras fobias, son sermones de parroquia
ver que tu novia te agobia pq quiere un móvil nokia?
es normal, fácil como romper cerámicas
conozco a muchos genios que son esclavos en fábricas
y ven sus sueños aplastados por las máquinas
siempre el mismo tic-tac, las mismas lágrimas, entiendes?
que hoy el asfalto arde y me siento como un cobarde
por decir te quiero demasiado tarde, comprendes?
que no estoy pero estuve, aunque sientas que yo estorbe
en esta urbe, que parece que me absorbe
acordes, desacuerdos, qué somos?monos en tiempos de cronos
gigantes en tronos pisan gnomos
demasiadas losas de plomo en tu lomo
demasiadoas cosas y en tu entorno tristes tonos como el blues
ahora dime si es Jesús, aquel extraño que viene en el autobús tel trabajo cabizbajo
y tú,caminas con el mundo a tus pies o a tus espaldas?
te pierden los coches, las drogas, las faldas?
yo conozco los secretos que te guardas bajo llave
y es que tuve dos maestros, Sr Libro y Sr Calle
el cuenta cuentos...

Miré alrededor como si fuera un vagabundo,
me senté a descansar como si fuera un sueño
encedí me cigarro como si fuera un náufrago
y así me sentí libre como si fuera el único
hablé conmigo mismo como si fuera un rey
abracé a mi familia como si fuera verano
cerréfuerte mis ojos como si fuera el último
y seguí mi camino como si fuera un pájaro

Miré alrededor como si fuera un rey
me enté a descansr como si fuera un vagabundo
encendí mi cigarro como si fuera el último
y así me sentí libre como si fuera un sueño
Hablé conmigo mismo como si fuera un náufrago
abracé a mi familia como si fuera el único
cerré fuerte mis ojos como si fuera un pájaro
y segúi mi camino como si fuera verano
El cuenta cuentos...

Esto también es hip hop, de vez en cuando pondré algunas letra para que la gente se familiarice

Episodio III: La Venganza de los Sith

Fuimos el sábado a verla, al kinépolis en Pozuelo de Alarcón. Realmente impresionante esos cines, una pantalla de 25x10 metros, unos sillones que parecía que estabas en tu casa y un sonido increíble. Yo nunca fui un fan de la saga, pero esta última tenía una pintaza y ahí estaba la curiosidad de ver como se puede pasar alguien al lado oscuro.
Pues no, no defraudó en absoluto, un auténtico prodigio de efectos especiales, luchas espectaculares y un encaje bastante bueno con la historia de Lucke y Leia. El mejor, Obi-Uan Kenobi, pero es que a mi me encanta Ewan Mcgregor. El peor Samuel L Jackson, sin duda, en ningún momento aparentó ser el Jedi más poderoso y viejo que se supone que era. Joda espectacular, está hecho a la perfección aunque cuando lucha tiene un ligero complejo de Sonic (el puerco espino de Sega). Anakin (o Darth Vader) me gustó mucho, no parecía el mismo patético actor del episodio II.
A ver, por ponerle pegas: se pasa demasiado rápido al lado oscuro, de repente ama como nadie a su esposa y al rato trata de matarla pq estaba en su contra. Pero vamos, por decir algo.
Lo mejor, la paradoja, Anakin se al lado oscuro para conseguir el poder necesario para conseguir salvar a su esposa, en cambio esta muere precisamente pq Anakin se pasó al lado oscuro.
Pero después de que me haya gustado tantísimo, me pregunto: por qué coño el episodio I y II son tan terriblemente malos?se gastaron toa la pasta en esta o qué?
En definitiva, os la recomiendo. Es muy buena.

Cultura Urbana

Cultura Urbana

El viernes pasado fui con unos colegas al festival de hip hop Cultura Urbana. Solo con una palabra puedo describirlo: impresionante. Una sala con dj´s y breakers, otra con graffitis, una zona con bmx (peña haciendo movidas con la bicicleta), y la mas grande con los músicos. Esta sala era increíblemente grande, si no había ahí 5000 personas no había ninguna.
Llegamos sobre las 5, y ya estaba en el escenario El Chojin, y cantando la de "Dedo Corazón" (una de mis favoritas). La gente lo daba todo con El Chojin pero a las 5 de la tarde no había la gente que él se merece. Seguimos a vueltas por ahí hasta que empezaron La Excepción, realmente muy buenos y que como madrileños se metieron a la gente en el bolsillo. Luego fue el turno de DJ Vadim, que sirvió de descanso ya que al ser extranjeros y "poco" conocidos no se le prestaba mucha atención, y eso que se la merecían,pero es que aún quedaba el plato fuerte, La Mala y sobretodo SFDK.
La verdad es que a nosotros no nos gustaba mucho La Mala pero había que soportarla para ir cogiendo sitio para los magos de Sevilla. No nos costó mucho esperar por SFDK, La Mala estuvo bastante y se te fijas sólo en las Jota Mayúscula pinchando y en la bailarina que la acompaña que no lleva sujetador (sus pezones siempre de punta la delatan), es muy soportable. Ya en con La Mala estávamos muy apretados pero nada en comparación de lo que nos esperaba. Si habéis estado alguna vez en un concierto de hip hop sabéis que es típico las manos arriba siguiendo los ritmos que marca el DJ, pero en este concierto las manos arriba era la única postura posible, si las subías te olvidabas ya de bajarlas, no había sitio para ellas. Entonces fue cuando pasó lo único lamentable del día, un grupo de 7 u 8 tíos haciéndose sitio a empujones con el resto de la gente, que no se que se habrían metido pero esa vitalidad a base de porros no se consigue. Nosotros decidimos pirarnos de nuestro sitio priviligiado aunque apretado y nos acercamos a un lateral donde se veía de puta madre y teníamos sitio para desfasar. Tocaron casi todas del nuevo disco y las más míticas de los anteriores; los momentos más fuertes fueron con "El niño Güey" que Zatur salió vestido de superhéroe con una camiseta de superman, una capa y antifaz cutre; la gente entonó a la vez que Zatur las ya míticas "Vocales", "El liricista en el tejado" y "Dóde está Wifly?", al igual que el single de presentación del Maxi "Después de...". Hicieron dos amagos de irse pero la gente le pedía más y cuando nosotros ya nos íbamos volvieron a salir y me quitaron una espina que ya se me estaba clavando; salieron y tocaron "Yo contra todos", para mí sin duda la mejor canción de SFDK y por tanto una de las mejores canciones que yo haya oído.
Lo peor, esa panda de energúmenos antes señalada y, sobretodo, El Puto Loco (el acompañante, un tanto gilipollas y no muy buen mc, de Zatur), que aún por encima los animaba diciendo que eran los que más energía tenían y cosas semejantes. Me acuerdo cuando fui a ver a los Violadores Del Verso, un grupo de gente empezó a hacer lo mismo pero no fue a más pq Líriko los tranquilizó y les recordó que aquí se venía a escuchar música.
Lo mejor, el ambiente en general, se respiraba buen rollo en el ambiente (y no me refiero al olor de porros en el ambiente), ahí había mezclado gente de muchas edades (me sorprendió muy gratamente la cantidad de chiquillos de 14, 15 o 16 años que había), de todas partes (negros, blancos, sudaméricanos en proporciones similares) y ni un sólo disturbio. Cuando salimos todo el mundo a su bola, recordando los grandes momentos de SFDK o los graffitis más espectaculares, todo el mundo a su rollo, a la salida nadie la emprendía con cubos de basura o señales de tráfico o cabinas de teléfono (como suele ocurrir en otro tipo de fiestas como las bacalas, que pasa neeeeeeeng!!).
Tambien destacar un par de momentos, el primeros después de cantar La Excepción salío el Chojin con dos chicos (uno blanco y otro negro) de Villaverde, demostrando, como el siempre hace, que la música tb debe servir para educar y superar los problemas sociales. Y el segundo cuando alguien en el público le lanzó a Zatur una pulsera antirracismo de las de Nike, y este la cogío del suelo y se la puso asintiendo con la cabeza. Esto si que es cultura.

Día das letras galegas

Oxe é 17 de maio. Días das letras galegas. Agora vivo en Madrid e esta data cada vez significa menos para min. Oxe en nigún sitio vin nada sobre este día. En cambio cando é o día da flor e do libro de Cataluña, dise en todos lados, está sendo San Isidro e aparece en tódolos telediarios. Para que despois digan que España non ten deuda connosco, ten unha deuda histórica que non so non se remedia senon que cada vez aumenta mais. Somos galegos, esa xente que vive enriba de Portugal que nos caen tan ben e que teñen ese acento tan simpático. Non me parece xusto, todo o mundo sabe quen foi o lehendakari Aguirre ou Companys,pero como é posible que tan pouca xente coñeza a Castelao, tódolos galegos sabemos que foi un dos homes máis extraordinarios que veu este mundo, intelixente, artista e ideólogo. Os galegos nunca supemos nin quixemos promocionarnos, pq non se trata de promoción, trátase de respeto, trátase de que a xente sepa que o galego é unha lingua tan lexítima coma o castelán, que existe unha literatura con tradición e grandes autores. Que "os camiños da vida" estivo a piques de conseguir un novel, que Manuel Rivas escribe en galego. De que o himno galego é un poema pq Galicia é poesía, galicia é verde, mar, choiva, é a melancolía dun mariñeiro que abandona a terra e é a ledicia dun emigrante que volve a súa terra logo de 40 anos. Unha terra onde no que creas non importa, onde Deus se entremezcla coas meigas sen aviso previo, onde hai que salta-la fogueira de San Xoán para non ter mala sorte, onde o antroido ou o magosto ten tanta importancia como o xoves santo.
Pois xa vedes, despois de escribir esto, dame igual que ninguen coñeza a Castelao, Alvaro Cunqueiro ou Pondal, dame igual que non coñezan o día das Letras Galegas, e dame igual que pensen que o galego é un dialecto. Dáme igual pq eu sei qué é Galicia e o que significa para min e para moitos galegos, só me da pena que os que están chamados a manter viva a nosa cultura e a divulgala non pensen o mesmo.

sexo ou amor

-Follar?ti estás tolo...
-Por que non?
-A ver tio, acabámonos de coñecer, fai 10 minutos non sabía nin que te chamabas Marcos...E só pq coqueteando che dixen que non me importaría estar cun tipo coma ti sóltasme iso...
-Pois si, non sei qué ten de malo, gustámonos e estamos en exámenes, non hai tempo para conquistas. Faríamo-lo amor, quedaríamos a gusto, crearíamos un vínculo e comezaríamos unha amizade que podería ser preciosa e incluso rematar en algo máis...
-Todo o que dis ten sentido, pero...como lle podes chamar face-lo amor, a botar un ou varios polvos, como pode ser que naza amor entre nos ata esta noite que é cando pretendes que o fagamos
-Por min non esperaríamos ata esta noite, a min apeteceme agora,jej.
-ja, ja, ja.
-Outra máis...
-Como que outra máis?outra máis que che rexeita unha invitación de follar o mesmo día que te coñece?outra máis que aínda lle queda decencia?
-Non muller non, anque che pareza extraño ti es á primeira a que llo pido. Outra máis que diferencia entre botar un polvo e face-lo amor...
-Non insinuarás que é o mesmo?
-Non é o mesmo pero é unha doble implicación, unha condición suficiente e necesaria, vamos.
-Explícate ohhh...
-Non sei...ó mellor é que eu teño un problema, eu nunca botei un polvo sen amor,se non lle pos amor pa qué facelo. Pero eu tiven varias relacións espóradicas, antes de facelo non sentía nada por ela, e despois sentía pos...non sei...cariñol?si, probablemente, agradecemento hacia a persoa que mo fixo pasar tan ben.
-Pq non vas ó grano?
-Pq ti non me deixas,jej.
-A ver simpático, que teño cousas que facer.
-Iso é un si?
-Bo!!
-Vale, vale...Pos iso, non teño que estar namorado dunha persoa para facer o amor con ela.
-Non entendo...
-Explícome. Estamos desnudos e comezámonos a bicar, e comezamos a facer o amor (ou como lle chames). Poñamos que eu estou enriba túa, estamos sumidos nun balanceo demencial, as túas mans recorren a miña espalda e os meus bicos o teu pescozo. Son momentos de tanteo, pero pouco a pouco os pensamentos volvense borrosos, xa case non te acordas quen é o que está enriba túa, xa non lembras que tipo de deus é, so che preocupa que non pare, que siga pq é marabilloso como se chamaba?non sei, non me importa, non me podo acordar, pq nestes momentos xemir é o único que sabes facer, o único que podes facer, os músculos están cada vez mais tensos, as túas mans apretanse contra a miña espalda e as túas pernas oprímenme, e chega ese segundo. Ese segundo en que se che para a respiración, medio me clavas as uñas, eu doume conta de que nese momento érela muller máis feliz do mundo e reláxome, os dous á vez soltamos o aire lentamente mentres nos apretamos...Nese momento, eu son a persoa que maís queres no mundo, nese momento ámote con loucura, faríamos calquer cousa un polo outro sen importar as consecuencias, e iso pq?Pq fixémolo amor, antes non había, fixémolo, e ese amor está ahí, é real, é a respiración entrecortada, a cara desencaixada, un sudor único esvarando por ambos corpos, esa sensación de agradecemento eterno por esa sensación de felicidade. Se iso non é amor, non existe o amor...
-...
-E o mellor de todo é que queda queda na memoria, nesa memoria común que teñen dúas persoas despois de face-lo amor, e nesa lembranza, sempre estaremos namorados. Pq o amor en definitiva, é iso, un ideal, o platónico, é o verdadeiro amor, aquel que non se corrompe, aquel que é eterno.
-Vaia...

eta

Cuando el PP estaba en el poder había crispación, había una mayoría más que absoluta absolutista. Y aora que está gobernando el Psoe descubrimos lo que parecía increíble, que el PP es incluso peor como oposición que como gobierno, criticar por criticar, esa es su política. Ocho años de su política antiterrorista para qué, qué se consiguió. En mi opinión nada digno de consideración, por qué no intentar otra estrategia?por qué no probar otra cosa?No sé...La verdad es que a veces me gustaría saber qué quiere eta, por qué matan, no lo entiendo...hoy en día me parece que lo del indenpendentismo no va a ningún lado, cuando todos nos tratamos de unir ellos quieren romper...no me cuadra. No sé...me gustaría saber que está dispuesto a ceder eta para dejar las armas, una respuesta a la pregunta, qué queréis por no volver a matar? Simple curiosidad, pq me da la sensación de que eta es una organización obsoleta, desorganizada y que continúa su lucha por mera inercia y no por lo ideales por los que comenzó, esa es la sensación que me da. Y entonces se me abren otros interrongantes, tan difícil es acabar con eta?Tengo entendido que los etarras son gente poco entrenada y que cuando los pillan cantan a la primera, tan difícil es?el País Vasco no son las montañas de Afganistán. Y entonces se me abren otros interrongantes, interesa acabar con eta? Con el PP en el poder encontraba alguna razón para pensar que no interesaba, servía de excusa para no ceder ni un ápice a las comunidades históricas, a aquellas con identidad propia y que están hartos que se le metan en el saco de la España de los toros y del olé. Toda persona necesita su némesis (eso dicen), he oído que EE.UU necesita a Bin Laden como el comer, que gracias a él como benia para hacer lo que "quiera", he oído que Bin Laden es como el Maine o el Pearl Harbor de nuestra era. Aunque es cierto que esto no tiene mucho que ver con lo que he querido explicar de eta y el PP, yo creo que tiene el mismo fondo. La duda que me entra aora es qué hará Zapatero, este presidente lleno de talante que dice sí a todo, si el Psoe no acaba con eta creo que nadie lo hará, el problema es como acabar con esta?ya lo intentó anteriomente de forma ilegal, que intentará aora?negociar?me gusta, pero cual es el precio dispuesto a pagar?las víctimas del terrorismo...que será suficiente para ellas?simplemente el fin de eta?o su fin con su castigo?Estamos los españoles dispuestos por ejemplo a soltar a los presos de eta?
Desde mi punto de vista las preguntas sólo se responde preguntando a quien las sabe, de verdad es tan traumático sentarse en un mesa con eta, conoce a tu enemigo, dicen, y el negociar no implica el someterse, y el hablar con asesinos no implica ser asesino.

eta

Cuando el PP estaba en el poder había crispación, había una mayoría más que absoluta absolutista. Y aora que está gobernando el Psoe descubrimos lo que parecía increíble, que el PP es incluso peor como oposición que como gobierno, criticar por criticar, esa es su política. Ocho años de su política antiterrorista para qué, qué se consiguió. En mi opinión nada digno de consideración, por qué no intentar otra estrategia?por qué no probar otra cosa?No sé...La verdad es que a veces me gustaría saber qué quiere eta, por qué matan, no lo entiendo...hoy en día me parece que lo del indenpendentismo no va a ningún lado, cuando todos nos tratamos de unir ellos quieren romper...no me cuadra. No sé...me gustaría saber que está dispuesto a ceder eta para dejar las armas, una respuesta a la pregunta, qué queréis por no volver a matar? Simple curiosidad, pq me da la sensación de que eta es una organización obsoleta, desorganizada y que continúa su lucha por mera inercia y no por lo ideales por los que comenzó, esa es la sensación que me da. Y entonces se me abren otros interrongantes, tan difícil es acabar con eta?Tengo entendido que los etarras son gente poco entrenada y que cuando los pillan cantan a la primera, tan difícil es?el País Vasco no son las montañas de Afganistán. Y entonces se me abren otros interrongantes, interesa acabar con eta? Con el PP en el poder encontraba alguna razón para pensar que no interesaba, servía de excusa para no ceder ni un ápice a las comunidades históricas, a aquellas con identidad propia y que están hartos que se le metan en el saco de la España de los toros y del olé. Toda persona necesita su némesis (eso dicen), he oído que EE.UU necesita a Bin Laden como el comer, que gracias a él como benia para hacer lo que "quiera", he oído que Bin Laden es como el Maine o el Pearl Harbor de nuestra era. Aunque es cierto que esto no tiene mucho que ver con lo que he querido explicar de eta y el PP, yo creo que tiene el mismo fondo. La duda que me entra aora es qué hará Zapatero, este presidente lleno de talante que dice sí a todo, si el Psoe no acaba con eta creo que nadie lo hará, el problema es como acabar con esta?ya lo intentó anteriomente de forma ilegal, que intentará aora?negociar?me gusta, pero cual es el precio dispuesto a pagar?las víctimas del terrorismo...que será suficiente para ellas?simplemente el fin de eta?o su fin con su castigo?Estamos los españoles dispuestos por ejemplo a soltar a los presos de eta?
Desde mi punto de vista las preguntas sólo se responde preguntando a quien las sabe, de verdad es tan traumático sentarse en un mesa con eta, conoce a tu enemigo, dicen, y el negociar no implica el someterse, y el hablar con asesinos no implica ser asesino.

Cumple de Pedro Y Marcos (parte I:after en Valencia)

Esta es una historia digna de contar. El viernes fue mi "fiesta" de cumpleaños y la de Pedro (mi compañero de piso). Teníamos mucha ilusión con esa fiesta pero a medida que transcurrían los días la gente nos fue fallando...Vamos, que en total eramos 7 personas!!!! no ayudo que esa tarde fuesemos a currar, estuvieramos de media hora de más y no nos la pagaran, clima perfecto para estar de mala ostia, muy dolidos...Pero teníamos una fiesta que hacer y por nuestros cojones que lo íbamos a pasar bien.
Hicimos botellón, bebimos, hicimos karaoke, lo estabamos pasando de puta madre, eramos los amigos de siempre (Luisja, Jesús, Javi, Pedro y yo), mi prima, y Arcaitx (un tío de puta madre). Entonces empezamos a hacer llamadas en plan coña con número oculto, y se nos ocurrió llamar a Marra, un colega que tenemos en Valencia, y se nos ocurrió decirle que este finde íbamos para allá. Por supuesto no nos creyó, pero cuanto más lo pensábamos más convencidos estábamos. Este era el último finde de fiestón del curso o íbamos aora o nunca...

Terminamos el botellón y salimos por huertas (al Samsara!!!!!!!!!!), es nuestro sitio, yo creo que nos deber
ían poner una alfombra a nuestra entrada. Estuvimos allí dándolo todo hasta las 6 (el cierre), pasó un poco lo de siempre, medio nos tiraban los tejos pero nosotros como gilipollas no hacemos nada. Pero no era el día adecuado, a las ocho de la mañana nos esperaba un autobús destino Valencia!!!!!!!!!Cogimos el primer metro, cada uno a su piso, ducharse meter algo de ropa y para Conde De Casal a coger el bus. Unas pintas de turistas flipantes, camisas de colores, pantalones pirata, sandalias, gorro de playa;todo estaba preparado!!!!Y alli estabamos en Legazpi los cinco de siempre, los mejores colegas, preparados para vivir el mejor finde del año!Pero no nos queríamos hacer ilusiones, tipico palo ley de murphy de que no hay billetes o cualquier pijada. Y Bingo!!!!!:

-No, no nos quedan billetes para las 8, tendrá que ser a las 9:30...esperen...no a las 9:30 tampoco puede ser, se tendrán que esperar hasta las 11:30 - imaginaos nuestra cara de decepción, y sin dormir...
-Un momento!si, me confirman, si. Hay plazas para las nueve y media.

Nos míramos cómplices y:

-Dénos 5.

La hora y media que teníamos por delante fue surrealista, estábamos como en una nube, sin dormir y sin comer, la cafetería de la estacón cerrada, los móviles casi sin batería. Pedro se puso a cargar el suyo en la estación mientras llamamos a Marra.

-Te he despertado?
-Si, cabrón, que pasa?
-Pues na...que a la una y media llegamos a Valencia, esperanos en la estación de autobuses.
-No jodas tío!vale, vale; a la una y media, quienes venís?
-Pedro, Luisja, Javi, Jesús y yo; quienes si no?

De repente me empecé a encontrar mal...Tenía todavía una cantidad de alcohol en mis venas considerable, fui al baño y eché la pota. En mi vida había vomitado por culpa del alcohol...siempre hay una primera vez. Esperamos a que abriera un Rodilla cercano y desayunamos. Ya me sentía mucho mejor, volvimos a la estación y ya cogimos el bus no sin antes ver dos americanitas rubias y sus tangas preludio de lo que nos íbamos a encontrar en la capital del Turia.
En el autobús no tengo mucho que contar, me pasé durmiendo todo el tiempo, con solo el descanso que hizo el autobús en una estación de servicio para que nos clavaran y auto-res se llevara su comisión.
Bolsa de Lay´s: 2´75€
Mini bocata de jamón: 3€
Botella de agua: 1´50€
Irte de after a Valencia con tan buena gente: no tiene precio.
Llegamos sin más novedad, ahí estaba marra esperándonos, un tiempo de lujo, y el sueño medio engañado en el autobús.Lo primero que hicimos fue ir al piso de Marra, lo segundo fue....
Sigo mañana, jeje. Es que aki hay muxo que contar

Esta es una historia digna de contar. El viernes fue mi "fiesta" de cumpleaños y la de Pedro (mi compañero de piso). Teníamos mucha ilusión con esa fiesta pero a medida que transcurrían los días la gente nos fue fallando...Vamos, que en total eramos 7 personas!!!! no ayudo que esa tarde fuesemos a currar, estuvieramos de media hora de más y no nos la pagaran, clima perfecto para estar de mala ostia, muy dolidos...Pero teníamos una fiesta que hacer y por nuestros cojones que lo íbamos a pasar bien.
Hicimos botellón, bebimos, hicimos karaoke, lo estabamos pasando de puta madre, eramos los amigos de siempre (Luisja, Jesús, Javi, Pedro y yo), mi prima, y Arcaitx (un tío de puta madre). Entonces empezamos a hacer llamadas en plan coña con número oculto, y se nos ocurrió llamar a Marra, un colega que tenemos en Valencia, y se nos ocurrió decirle que este finde íbamos para allá. Por supuesto no nos creyó, pero cuanto más lo pensábamos más convencidos estábamos. Este era el último finde de fiestón del curso o íbamos aora o nunca...

Terminamos el botellón y salimos por huertas (al Samsara!!!!!!!!!!), es nuestro sitio, yo creo que nos deber
ían poner una alfombra a nuestra entrada. Estuvimos allí dándolo todo hasta las 6 (el cierre), pasó un poco lo de siempre, medio nos tiraban los tejos pero nosotros como gilipollas no hacemos nada. Pero no era el día adecuado, a las ocho de la mañana nos esperaba un autobús destino Valencia!!!!!!!!!Cogimos el primer metro, cada uno a su piso, ducharse meter algo de ropa y para Conde De Casal a coger el bus. Unas pintas de turistas flipantes, camisas de colores, pantalones pirata, sandalias, gorro de playa;todo estaba preparado!!!!Y alli estabamos en Legazpi los cinco de siempre, los mejores colegas, preparados para vivir el mejor finde del año!Pero no nos queríamos hacer ilusiones, tipico palo ley de murphy de que no hay billetes o cualquier pijada. Y Bingo!!!!!:

-No, no nos quedan billetes para las 8, tendrá que ser a las 9:30...esperen...no a las 9:30 tampoco puede ser, se tendrán que esperar hasta las 11:30 - imaginaos nuestra cara de decepción, y sin dormir...
-Un momento!si, me confirman, si. Hay plazas para las nueve y media.

Nos míramos cómplices y:

-Dénos 5.

La hora y media que teníamos por delante fue surrealista, estábamos como en una nube, sin dormir y sin comer, la cafetería de la estacón cerrada, los móviles casi sin batería. Pedro se puso a cargar el suyo en la estación mientras llamamos a Marra.

-Te he despertado?
-Si, cabrón, que pasa?
-Pues na...que a la una y media llegamos a Valencia, esperanos en la estación de autobuses.
-No jodas tío!vale, vale; a la una y media, quienes venís?
-Pedro, Luisja, Javi, Jesús y yo; quienes si no?

De repente me empecé a encontrar mal...Tenía todavía una cantidad de alcohol en mis venas considerable, fui al baño y eché la pota. En mi vida había vomitado por culpa del alcohol...siempre hay una primera vez. Esperamos a que abriera un Rodilla cercano y desayunamos. Ya me sentía mucho mejor, volvimos a la estación y ya cogimos el bus no sin antes ver dos americanitas rubias y sus tangas preludio de lo que nos íbamos a encontrar en la capital del Turia.
En el autobús no tengo mucho que contar, me pasé durmiendo todo el tiempo, con solo el descanso que hizo el autobús en una estación de servicio para que nos clavaran y auto-res se llevara su comisión.
Bolsa de Lay´s: 2´75€
Mini bocata de jamón: 3€
Botella de agua: 1´50€
Irte de after a Valencia con tan buena gente: no tiene precio.
Llegamos sin más novedad, ahí estaba marra esperándonos, un tiempo de lujo, y el sueño medio engañado en el autobús.Lo primero que hicimos fue ir al piso de Marra, lo segundo fue

mi blog

Este blog lo usaré fundamentalmente para hablar de lo que quiera, desahogarme en definitiva. Antes de empezar, explicar un poco lo de MARCOSBICO, es muy sencillo, yo me llamo MARCOS VICente Ozores (marcosvico), pero se da la casualidad de que en gallego (mi lengua natal, y en la que me expresaré muy a menudo en este blog) bico significa beso, y es una palabra que me encanta y yo creo que concuerda mucho conmigo. Por otro lado tambien es el nombre de uno de los grandes hombres de la historia, Biko luchó como pocos por la igualdad racial, yo lo conocí gracias a una peli del mismo nombre que protagoniza Denzel Washington magistralmente.
Espero escribir habitualmente, sino tengo nada interesante que poner directamente no lo pondré, y el que marca la pauta de lo que es interesante seré yo, así que pido disculpas por anticipado.
E con isto despidome por hoxe, un saúdo para Jesús que gracias a el vou a comenzar esta aventura, e que seguro que vai ser o meu primeiro comentario, e tamén agradecerlle o seu interés por aprender galego, todo o mundo debería coñecelo, é unha lingua preciosa.