sexo ou amor
-Follar?ti estás tolo...
-Por que non?
-A ver tio, acabámonos de coñecer, fai 10 minutos non sabía nin que te chamabas Marcos...E só pq coqueteando che dixen que non me importaría estar cun tipo coma ti sóltasme iso...
-Pois si, non sei qué ten de malo, gustámonos e estamos en exámenes, non hai tempo para conquistas. Faríamo-lo amor, quedaríamos a gusto, crearíamos un vínculo e comezaríamos unha amizade que podería ser preciosa e incluso rematar en algo máis...
-Todo o que dis ten sentido, pero...como lle podes chamar face-lo amor, a botar un ou varios polvos, como pode ser que naza amor entre nos ata esta noite que é cando pretendes que o fagamos
-Por min non esperaríamos ata esta noite, a min apeteceme agora,jej.
-ja, ja, ja.
-Outra máis...
-Como que outra máis?outra máis que che rexeita unha invitación de follar o mesmo día que te coñece?outra máis que aínda lle queda decencia?
-Non muller non, anque che pareza extraño ti es á primeira a que llo pido. Outra máis que diferencia entre botar un polvo e face-lo amor...
-Non insinuarás que é o mesmo?
-Non é o mesmo pero é unha doble implicación, unha condición suficiente e necesaria, vamos.
-Explícate ohhh...
-Non sei...ó mellor é que eu teño un problema, eu nunca botei un polvo sen amor,se non lle pos amor pa qué facelo. Pero eu tiven varias relacións espóradicas, antes de facelo non sentía nada por ela, e despois sentía pos...non sei...cariñol?si, probablemente, agradecemento hacia a persoa que mo fixo pasar tan ben.
-Pq non vas ó grano?
-Pq ti non me deixas,jej.
-A ver simpático, que teño cousas que facer.
-Iso é un si?
-Bo!!
-Vale, vale...Pos iso, non teño que estar namorado dunha persoa para facer o amor con ela.
-Non entendo...
-Explícome. Estamos desnudos e comezámonos a bicar, e comezamos a facer o amor (ou como lle chames). Poñamos que eu estou enriba túa, estamos sumidos nun balanceo demencial, as túas mans recorren a miña espalda e os meus bicos o teu pescozo. Son momentos de tanteo, pero pouco a pouco os pensamentos volvense borrosos, xa case non te acordas quen é o que está enriba túa, xa non lembras que tipo de deus é, so che preocupa que non pare, que siga pq é marabilloso como se chamaba?non sei, non me importa, non me podo acordar, pq nestes momentos xemir é o único que sabes facer, o único que podes facer, os músculos están cada vez mais tensos, as túas mans apretanse contra a miña espalda e as túas pernas oprímenme, e chega ese segundo. Ese segundo en que se che para a respiración, medio me clavas as uñas, eu doume conta de que nese momento érela muller máis feliz do mundo e reláxome, os dous á vez soltamos o aire lentamente mentres nos apretamos...Nese momento, eu son a persoa que maís queres no mundo, nese momento ámote con loucura, faríamos calquer cousa un polo outro sen importar as consecuencias, e iso pq?Pq fixémolo amor, antes non había, fixémolo, e ese amor está ahí, é real, é a respiración entrecortada, a cara desencaixada, un sudor único esvarando por ambos corpos, esa sensación de agradecemento eterno por esa sensación de felicidade. Se iso non é amor, non existe o amor...
-...
-E o mellor de todo é que queda queda na memoria, nesa memoria común que teñen dúas persoas despois de face-lo amor, e nesa lembranza, sempre estaremos namorados. Pq o amor en definitiva, é iso, un ideal, o platónico, é o verdadeiro amor, aquel que non se corrompe, aquel que é eterno.
-Vaia...
-Por que non?
-A ver tio, acabámonos de coñecer, fai 10 minutos non sabía nin que te chamabas Marcos...E só pq coqueteando che dixen que non me importaría estar cun tipo coma ti sóltasme iso...
-Pois si, non sei qué ten de malo, gustámonos e estamos en exámenes, non hai tempo para conquistas. Faríamo-lo amor, quedaríamos a gusto, crearíamos un vínculo e comezaríamos unha amizade que podería ser preciosa e incluso rematar en algo máis...
-Todo o que dis ten sentido, pero...como lle podes chamar face-lo amor, a botar un ou varios polvos, como pode ser que naza amor entre nos ata esta noite que é cando pretendes que o fagamos
-Por min non esperaríamos ata esta noite, a min apeteceme agora,jej.
-ja, ja, ja.
-Outra máis...
-Como que outra máis?outra máis que che rexeita unha invitación de follar o mesmo día que te coñece?outra máis que aínda lle queda decencia?
-Non muller non, anque che pareza extraño ti es á primeira a que llo pido. Outra máis que diferencia entre botar un polvo e face-lo amor...
-Non insinuarás que é o mesmo?
-Non é o mesmo pero é unha doble implicación, unha condición suficiente e necesaria, vamos.
-Explícate ohhh...
-Non sei...ó mellor é que eu teño un problema, eu nunca botei un polvo sen amor,se non lle pos amor pa qué facelo. Pero eu tiven varias relacións espóradicas, antes de facelo non sentía nada por ela, e despois sentía pos...non sei...cariñol?si, probablemente, agradecemento hacia a persoa que mo fixo pasar tan ben.
-Pq non vas ó grano?
-Pq ti non me deixas,jej.
-A ver simpático, que teño cousas que facer.
-Iso é un si?
-Bo!!
-Vale, vale...Pos iso, non teño que estar namorado dunha persoa para facer o amor con ela.
-Non entendo...
-Explícome. Estamos desnudos e comezámonos a bicar, e comezamos a facer o amor (ou como lle chames). Poñamos que eu estou enriba túa, estamos sumidos nun balanceo demencial, as túas mans recorren a miña espalda e os meus bicos o teu pescozo. Son momentos de tanteo, pero pouco a pouco os pensamentos volvense borrosos, xa case non te acordas quen é o que está enriba túa, xa non lembras que tipo de deus é, so che preocupa que non pare, que siga pq é marabilloso como se chamaba?non sei, non me importa, non me podo acordar, pq nestes momentos xemir é o único que sabes facer, o único que podes facer, os músculos están cada vez mais tensos, as túas mans apretanse contra a miña espalda e as túas pernas oprímenme, e chega ese segundo. Ese segundo en que se che para a respiración, medio me clavas as uñas, eu doume conta de que nese momento érela muller máis feliz do mundo e reláxome, os dous á vez soltamos o aire lentamente mentres nos apretamos...Nese momento, eu son a persoa que maís queres no mundo, nese momento ámote con loucura, faríamos calquer cousa un polo outro sen importar as consecuencias, e iso pq?Pq fixémolo amor, antes non había, fixémolo, e ese amor está ahí, é real, é a respiración entrecortada, a cara desencaixada, un sudor único esvarando por ambos corpos, esa sensación de agradecemento eterno por esa sensación de felicidade. Se iso non é amor, non existe o amor...
-...
-E o mellor de todo é que queda queda na memoria, nesa memoria común que teñen dúas persoas despois de face-lo amor, e nesa lembranza, sempre estaremos namorados. Pq o amor en definitiva, é iso, un ideal, o platónico, é o verdadeiro amor, aquel que non se corrompe, aquel que é eterno.
-Vaia...
2 comentarios
o fer jeje -
tes razn tio
se se deran de cnta moitas putas desas ke se ven por ahi xa lles ensinaba eu polo ano... bueno o mellor pasinme debe ser k non mollo na de na
o fer jejjje -